အပြင်ဘက် စားပွဲတင်တင်းနစ် စားပွဲ vs အတွင်းခန်း: တည်တံ့မှုမှာ ဘာကွာခြားချက်ရှိလဲ။

အဓိက ပစ္စည်းများတွင် ကွဲပြားမှုများ- အပြင်ဘက်တွင် အသုံးပြုရန် တိုက်ကြိမ်းစားခြင်းစားပွဲများသည် ရေဒီလေးအား ခံနိုင်ရည်ရှိရန် အဘယ်ကြောင့် လိုအပ်သနည်း

ပြင်ပစားပွဲတင်တင်းနစ်စားပွဲများ အပြင်ဘက်တွင် အသုံးပြုရန် တိုက်ကြိမ်းစားခြင်းစားပွဲများသည် အတွင်းဘက်တွင် အသုံးပြုရန် တိုက်ကြိမ်းစားခြင်းစားပွဲများ မကြုံစါးရသည့် ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ အန္တရာယ်များကို ရင်ဆိုင်ရပါသည်။ ထို့ကြောင့် အသက်တာရှည်စေရန် အခြေခံအားဖြင့် ကွဲပြားသည့် ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထိပ်တန်းထုတ်လုပ်သူများသည် ရေဒီလေးမှ ကာကွယ်ထားသည့် ဖြေရှင်းနည်းများကို ဦးစားပေးပြီး စျေးသက်သာသည့် အတွင်းဘက်တွင် အသုံးပြုရန် အစားထိုးဖြေရှင်းနည်းများကို မသုံးပါသည်။

အပေါ်ယံမျက်နှာပုံပစ္စည်းများ- ရေဒီလေးမှ ကာကွယ်ထားသည့် လမီနိတ်၊ အလူမီနီယမ်နှင့် ပေါင်းစပ်ပစ္စည်းများ နှင့် MDF/ပါတီကယ်ဘုတ်

လက်ရှိမှာ အခန်းတွင်း စားပွဲအများစုဟာ အလတ်စား သိပ်သည်းမှုရှိတဲ့ အမျှင်ပြား (သို့) အမှုန်ပြားနဲ့ လုပ်ထားတာပါ။ ပြဿနာက ဒီပစ္စည်းတွေဟာ စိုတဲ့အခါ ဆိုးဝါးစွာ ချွတ်ယွင်းတတ်တာပါ။ ဒါကြောင့် အပြင်ဘက် စားပွဲတွေမှာ မတူတဲ့ ပစ္စည်းတွေ လိုအပ်တာပါ။ အစအနေနဲ့ အလူမီနီယံ အပေါ်ပိုင်းတွေဟာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သံမဏိမကြဲဘူး။ နောက်ပြီး ပိုလီမာ အလွှာတွေ ပေါင်းစပ်ထားလို့ ပိုကောင်းစွာ တွဲကပ်တဲ့ ပေါင်းစပ် laminates တွေလည်း ရှိပါတယ်။ UV အလင်းကို ပိတ်ထားတဲ့ အထူး acrylic အလွှာတွေကို မမေ့ပါနဲ့။ ဒီတော့ အရောင်တွေဟာ ပိုကြာကြာ တက်ကြွစွာ ရှိနေပြီး ဘောလုံးတွေဟာ နှစ်တွေကြာ အပြင်မှာတောင် ဆက်တိုက် ခုန်နေတုန်းပါ။ ပုံမှန် MDF အဟောင်းဟာ စိုစွတ်တဲ့ အခြေအနေတွေမှာ ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ကျယ်လာပေမဲ့ ဒီပစ္စည်းတွေက ရာသီအလိုက် ရာသီဥတု ပြောင်းလဲမှု အမျိုးမျိုးမှာ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ထိန်းထားတယ်။

Frame Engineering: သံမဏိဓာတ်ပြု သံမဏိနှင့် အသားမှုန့်ဖြင့် မွမ်းမံထားသော အလူမီနီယံနှင့် အသားပျက်စီးမှု ခံနိုင်ရည်ရှိသော မပြုပြင်မထားသော သတ္တုများ

ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ အားကောင်းမှုကို ဆိုလျှင် အားလုံးသည် ခြောက်သွေ့မှုကို တားဆီးနိုင်မှုအပေါ်တွင် အခြေခံပါသည်။ အတွင်းပိုင်းတွင် အသုံးပြုသည့် စားပွဲများသည် ပုံမှန်သံမှုန် သို့မဟုတ် သစ်သား အချောင်းများဖြင့် ပုံစောင်ထားပြီး အပြင်တွင် ထားလိုက်ပါက အလွ easily ပျက်စီးသွားပါသည်။ ထို့ကြောင့် အရည်အသွေးကောင်းမွန်သော အပြင်ဘက်အသုံးပြုသည့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများတွင် အပူချိုးသံမှုန် (hot dip galvanized steel) ကို အသုံးပြုကြပါသည်။ အချောင်းများကို သံမှုန်များပေါ်တွင် ကပ်နေသည့် ဇင့်အလွှာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပါသည်။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်ရာသီဥတုအမျိုးအစားတွင်မဆို သေးငယ်သည့် အက်ကြောင်းများ မဖြစ်ပါဘူး။ သမုဒ္ဒရာအနီးရှိ နေရာများအတွက် မှုန်ဖုံးထားသည့် အလူမီနီယမ် (powder coated aluminum) ကို အသုံးပြုခြင်းသည် အလေးချိန်နည်းပါသည်။ ထို့အပေါ်တွင် ဆားဓာတ်ပါသည့် လေထုကို ပိုမိုကောင်းစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။ ထုတ်လုပ်သူများသည် အရေးကြီးသည့် ချောင်းချောင်းများကို ရေမဝင်စေရန် ဆီလီကွန်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပါသည်။ ရေသည် စုပုံမှုမဖြစ်စေရန် ခြေထောက်များကို ရေစီးဆင်းရန် အထောက်အကူပေးသည့် အနောက်ဘက် အမျှတ်များဖြင့် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားပါသည်။ ဤအင်္ဂါရပ်များသည် အရေးကြီးပါသည်။ အကယ်၍ အဆက်အသွယ်များသည် စိုထောင်မှုကြောင့် ပျက်စီးလာပါက စားပွဲ၏ အားကောင်းမှုသည် စိုထောင်သည့် နေရာများတွင် နှစ်နှစ်အတွင်း အားလုံး၏ အားကောင်းမှု၏ တစ်ဝက်သို့ ကျဆင်းသွားပါသည်။

အပြင်ဘက်တွင် တင်းမာသော ေဘယ်လ် တန်းနစ် စားပွဲ၏ ခံနိုင်ရည်ကို စိန်ခေါ်မှုဖေးပေးသည့် ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ ဖိအားများ

UV အလင်းရောင် ထိရောက်မှုများ- အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အရောင်ဖျော့ခြင်း၊ လက်က်ကာ ပျက်စီးခြင်းနှင့် မျက်နှာပုံပေါ်တွင် ပေါ်လွင်လာသည့် ပေါ်လွင်လွယ်သော အမျော့အမျော့ဖြစ်မှု

နေအောက်တွင် အချိန်ကြာမီ ထားလေ့ရှိသည့် အပြင်ဘက်စားပွဲများသည် အများအားဖြင့် အများအားဖြင့် အများဆုံး ၃ မျော်မှန်းနိုင်သည့် နည်းလမ်းများဖြင့် ပျက်စီးလာပါသည်။ ပထမဦးဆုံးအနေဖြင့် အရောင်မှိန်သွားခြင်းကို တွေ့ရပါသည်။ ဤအရောင်မှိန်သွားမှုသည် ၁၂ လမှ ၁၈ လအထိ ကြာမှ သိသာထင်ရှားလာပါသည်။ နောက်တစ်ခုမှာ မျက်နှာပုံပေါ်တွင် မြင်နိုင်သည့် အထက်ပိုင်းမှ အောက်ခြေသို့ ချိုးဖောက်မှုများဖြစ်ပါသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကာကွယ်ရေးအလွှာများသည် လုံးဝ ပျက်စီးသွားပါသည်။ နောက်ဆုံးတွင် စားပွဲမျက်နှာပုံပေါ်တွင် အလွန်သေးငယ်သော ကြေ cracks များ ပေါ်ပေါက်လာပါသည်။ ထိုကြေ cracks များကြောင့် စားပွဲမျက်နှာပုံသည် စိုစွတ်နေစဉ် ပိုမိုလျော့ကျလာပါသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေသည် ကလေးများ အနီးတွင် ကုန်းမှုန်းနေပါက အလွန်အန္တရာယ်များပါသည်။ စမ်းသပ်ခန်းများတွင် ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုများကို အသေးစိတ်စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပါသည်။ ထိုစမ်းသပ်မှုများအရ UV မီးများအောက်တွင် ၅၀၀ နာရီကြာသည့်အခါ ကာကွယ်မှုမရှိသည့် ပေါင်းစပ်ပစ္စည်းများသည် မူလအားကောင်းမှု၏ ၄၀ ရှိသည့် အပိုင်းကို ဆုံးရှုံးလေ့ရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် ထုတ်လုပ်သူများသည် အခုအခါ နေရောင်ခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် စားပွဲများကို UV ကာကွယ်မှုပါသည့် အထူးပလပ်စတစ်များဖြင့် ထုတ်လုပ်ပါသည်။ ထို့အပြင် အထူးအက်ရီလစ်အလွှာများကို အထူးသဖြင့် အထူများစွာဖြင့် အပေါ်ယံတွင် အလွှာများအဖြစ် အသုံးပြုပါသည်။ အတွင်းပိုင်းတွင် အသုံးပြုသည့် MDF အလုပ်အကိုင်များသည် ဤကာကွယ်မှုများကို မရရှိပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အတွင်းပိုင်းတွင် အသုံးပြုသည့် အလုပ်အကိုင်များကို နေရောင်ခြင်းကို နေ့စဥ် ခံနိုင်ရည်ရှိရန် မျှော်လင့်ထားခြင်းမရှိသောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။

စိုထုံးနှင့် စိုစွတ်မှု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု – မိုးများသော ရာသီဥတုများတွင် ပုံပျက်ခြင်း၊ ဖောင်းပွခြင်းနှင့် ဆက်စပ်မှုများ ပျက်စီးခြင်း

ရေသည် အဆောက်အဦများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပါက အချိန်ကြာလျှင် အဆောက်အဦများကို အလွန်အမင်း ပျက်စီးစေနိုင်ပါသည်။ စိုထုံးအဆင်း ၇၀% အထက်တွင် ရှည်လျားစွာ ရှိနေပါက သစ်သည် စိုထုံးကို စုပ်ယူလာပြီး အထူ ၁၅% ခန့် ဖောင်းပွလာပါသည်။ ဤဖောင်းပွမှုသည် အတွင်းပိုင်း ဖိအားများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အပြင်ပေါ်မျက်နှာပဲများကို ပုံပျက်စေကာ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ တေးဘယ်တော်နစ် ဖ်က်ဒရေရှင် (ITTF) ၏ စံချိန်စံညွှန်းများကို ကျော်လွန်သွားပါသည် (ITTF သည် မျက်နှာပဲများကို ၃မီလီမီတာအတွင်း အပြောက်ဖော်ရန် လိုအပ်ပါသည်)။ သင်္ကြန်များကို သေချာစွာ ကုသမထားသော သေးငယ်သော သံမှုန်များသည် မိုးရေများ အောက်ချို့မှုများတွင် စုစုပေါင်းနေပါက သေးငယ်သော သံမှုန်များ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ ထိုသို့သော ပျက်စီးမှုများသည် မျှော်မှန်းထားသော အချိန်ထက် များစွာ မြန်ဆန်စေပါသည်။ ကမ်းရိုးတန်းဒေသများတွင် အပိုပြဿနာတစ်ရပ် ရှိပါသည်။ အထူးသဖြင့် စိုထုံးနှင့် ရေနှင့် ရောစပ်နေသော ဆားသည် ပျက်စီးမှုဖြစ်စေသော ဖြစ်စေသော လုပ်ငန်းစဉ်များကို အတွင်းပိုင်းဒေသများထက် သုံးဆ မြန်ဆန်စေပါသည်။ ဤပြဿနာများကို ထိရောက်စွာ တားဆီးရန်အတွက် အများအားဖြင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ပင်လုံးဆိပ်နှင့် သက်ဆိုင်သော အခြေအနေများအတွက် အဆင်ပေးထားသော စတီလ်သံမှုန်များကို အသုံးပြုကြပါသည်။ ထို့အပ besides ရေစုပ်ခြင်းစနစ်များကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေပါသည်။ ထို့အပြင် စိုထုံးပေါ်တွင် မှုန်းမှုန်းမှုများ မရှိသော အထူး ပေါင်းစပ်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုကြပါသည်။

အပြင်ဘက်တွင် အသုံးပြုသည့် တေးဘယ်လ် တီနစ် စားပွဲများ၏ အပူခါးခါး ပြောင်းလဲမှုနှင့် ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ ကြာရှည်မှု

ပေါင်းစပ်ပုံစံ (Composite) နှင့် သံမဏိများဖွဲ့စည်းထားသည့် မျက်နှာပုံစံများတွင် ချဲ့ထွင်မှု၊ ကျုံ့သွားမှုနှင့် ကြေ cracks ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေများ (ASTM ဒေတာများမှ အသိအမှားများ)

အပြင်ဘက်တွင် အသုံးပြုသည့် စားပွဲများသည် အဆောက်အဦးအတွင်းတွင် အသုံးပြုသည့် စားပွဲများထက် အပူခါးအပူခါး ပြောင်းလဲမှုများကို ပိုမိုခက်ခဲစွာ ရင်ဆိုင်ရပါသည်။ ASTM G154 စံနှုန်းများအရ ပြုလုပ်သည့် စမ်းသပ်မှုများအရ ပေါင်းစပ်ထားသည့် စားပွဲမျက်နှာပြင်များသည် စံသတ်မှတ်ထားသည့် ဓာတ်ခွဲခန်းအခြေအနေများတွင် သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် စားပွဲမျက်နှာပြင်များထက် အနက် ၄၀ ရှိသည့် အချိန်အတွင်း ပိုမိုမြန်စွာ ချဲ့ထွင်လေ့ရှိပါသည်။ ချဲ့ထွင်မှုအတွင်း ကွာခြားမှုကြောင့် နေ့စဥ် အပူခါး ၁၅ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ထက် ပိုမိုပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အခါ ဆက်သွယ်မှုနေရာများတွင် အလွန်သေးငယ်သည့် ကြေ cracks များ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် စားပွဲမျက်နှာပြင်များသည် ကြေ cracks များ ဖြစ်ပေါ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသော်လည်း အကောင်းဆုံး ပုံစံဖော်မှုဖြင့် အပိုင်းများကြားတွင် အကောင်းဆုံး အကွာအဝေးများကို ထားရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။ အပူခါးနှင့် အအေးခါး ၅၀၀ ကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် စားပွဲအများစုသည် အလွန်အမျှတစွာ ဖြောင်းဖောင်းရှိနေပါသည် (၉၈% ခန့်)။ ထို့အတွက် ပေါင်းစပ်ထားသည့် စားပွဲများသည် မူလဖြောင်းဖောင်းမှု၏ ၁၅% ခန့် ဆုံးရှုံးလေ့ရှိပါသည်။ စိုထုံးမှုသည် အချို့သည့် ပစ္စည်းများအတွက် ပိုမိုဆိုးရွားစေပါသည်။ ရှင်းစ်အခြေပြု ပေါင်းစပ်ပစ္စည်းများသည် စိုထုံးမှု ၇၀% အထက်ရှိသည့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အချိန်ကြာများစွာ ထားရှိပါက ၃ မီလီမီတာခန့် ကြီးထွားလေ့ရှိပါသည်။ ထိုသို့သည့် ပြောင်းလဲမှုများသည် ပုံစံပြောင်းလဲမှုများကို အမြဲတမ်း ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သည့် ထုတ်လုပ်သူများသည် ပေါင်းစပ်ပစ္စည်းများအတွင်း အထူးအပူခါးကာကွယ်မှုအလွှာများ၊ အပူခါးကို အလွန်နှေးကွေးစွာ ပို့လွှတ်သည့် အထူးကုသထားသည့် အလူမီနီယမ် အသွေးများနှင့် အစိတ်အပိုင်းများ ဆက်သွယ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် နူးညံ့သည့် ဆီလီကွန် အပိုင်းများကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ဤပြဿနာများကို ဖြေရှင်းကြပါသည်။

ဒေတာများကို ASTM G154 အရှိန်မြင့်ထားသော ရေရှုံ့ခြင်းစံနှုန်းများမှ ရယူထားခြင်းဖြစ်သည်။

လက်တွေ့ဘဝတွင် ခံနိုင်ရည်နှိုင်းယှဉ်ခြင်း- အပြင်ဘက်တွင် အသုံးပြုသော တေးဘယ်တေနစ်စားပွဲ၏ အသက်တာနှင့် အတွင်းဘက်တွင် အသုံးပြုသော တေးဘယ်တေနစ်စားပွဲ၏ အသက်တာ

အိမ်တွင်းမှာ ထားတဲ့ စားပွဲတင်တင်းနစ် စားပွဲတွေဟာ မှန်ကန်စွာ သိမ်းထားရင် နှစ်များစွာ သက်သာနိုင်ပေမဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ထားတဲ့ စားပွဲတွေဟာ မိုးလေဝသ အခြေအနေဆိုးတွေနဲ့ အမြဲတိုက်ခိုက်နေလို့ ပိုမြန်မြန် ပျက်စီးတတ်ပါတယ်။ အယ်လ်မီနီယမ် မျက်နှာပြင်နဲ့ သံမဏိဘောင်လို ရေရှည်ခံတဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ ဆောက်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ နေရောင်ခြည်က အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ အပြီးသတ်မှုကို ပျက်စီးစေပြီး ကစားကွက်ကို ချောမွေ့စေပြီး ဘောလုံးတွေ ပြန်ခုန်ပုံကို သက်ရောက်စေပါတယ်။ စိုစွတ်တဲ့လေဟာ အပေါင်းသတ္ပစ္စည်းတွေထဲကို ဝင်လာပြီး ဒါတွေကို နည်းနည်းလေး ထွေးလာစေပြီး အပူချိန် ပြောင်းလဲမှု အခါခါ ထပ်ခါထပ်ခါက အဆစ်တွေကို တဖြည်းဖြည်း ချော့ချပေးတယ်။ တည်ဆောက်မှုတစ်ခုလုံး အားနည်းတဲ့ လက္ခဏာတွေ စပေါ်လာတဲ့အထိပါ။ လူတစ်ယောက်က ဒီပြင်ပ စားပွဲတွေကို မကောင်းတဲ့ ရာသီဥတုမှာ အကာအကွယ်တွေနဲ့ ကောင်းကောင်း မထိန်းသိမ်းရင် သုံးမနေတဲ့အခါမှာ သိမ်းထားရင် အများစုဟာ လမ်းပေါ်က ငါးနှစ်ကနေ ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ အစားထိုးဖို့လိုလိမ့်မယ်။ အိမ်တွင်း စားပွဲတွေဟာ နှစ်ဆယ်ကျော်ကြာကြာ အမြဲတမ်း ရှိနေတာပါ။ ရေပျက်စီးခြင်း၊ နေရောင်ခြည်ထိတွေ့ခြင်းနှင့် ယေဘုယျအဝတ်ပျက်စီးခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် သင့်လျော်သော ခြေလှမ်းများ ချမှတ်ခြင်းသည် ဤစားပွဲများ အလုပ်လုပ်နိုင်ပြီး ကစားရန် နှစ်လိုဖွယ်ဖြစ်သည်အထိ တကယ်ကို ခြားနားမှုတစ်ခုဖြစ်စေသည်။